Kennisbank
Het verschil kost duizenden euro's. In de meeste gevallen is de goedkope optie ook de juiste, maar niet altijd.
Een PWA is een app die je in de browser opent en op je beginscherm zet. Hij gedraagt zich als een gewone app, maar staat niet in de App Store. Een native app staat daar wel in, kost twee tot drie keer zoveel en vraagt structureel meer onderhoud.
De vuistregel: gebruikers die je app via een QR-code, link of e-mail vinden, hebben genoeg aan een PWA. Moet je app gevonden worden door mensen die in de App Store zoeken, of heeft hij diepe toegang tot de telefoon nodig, dan is native de enige serieuze optie.
Een Progressive Web App kan meer dan de meeste mensen denken. Hij is installeerbaar op het beginscherm met een eigen icoon, draait schermvullend zonder browserbalk, werkt deels offline, kan pushberichten sturen en heeft toegang tot camera en locatie.
Waar hij tegen grenzen loopt is bij diepe integratie met het toestel. Denk aan Bluetooth-apparaten, achtergrondprocessen die blijven draaien terwijl de app dicht is, gezondheidsgegevens uit Apple Health of Google Fit, betalingen via Apple Pay in de app, en geavanceerd gebruik van de camera zoals continue scanning. Op iOS zijn pushberichten bovendien pas beschikbaar nadat de gebruiker de app op het beginscherm heeft gezet, wat een drempel is die je moet uitleggen.
Voor verreweg de meeste zakelijke toepassingen, bestellen, reserveren, een klantportaal, een kaartapplicatie, een intern hulpmiddel, zijn die grenzen niet in beeld.
Een native app kost niet meer omdat de code moeilijker is. Hij kost meer om drie redenen die los van elkaar optellen.
Ten eerste bouw je in feite voor twee platformen. Zelfs met technieken die code delen, moet je op beide testen, en gedragen ze zich net anders.
Ten tweede is er het goedkeuringsproces. Apple en Google beoordelen je app, en ze wijzen af om redenen die niets met de kwaliteit te maken hebben: een ontbrekende privacyverklaring, een knop op de verkeerde plek, een functie die volgens hen ook via de browser had gekund. Elke afwijzing kost dagen.
Ten derde is er het doorlopende onderhoud. Beide platformen brengen jaarlijks een nieuwe versie uit waarin dingen veranderen. Doe je daar niets mee, dan werkt je app op een gegeven moment niet meer op nieuwe toestellen. Een native app die je vijf jaar laat liggen, is na vijf jaar kapot. Een PWA niet, want die draait op de browser en die update zichzelf.
Reken bovendien op de vaste kosten: een Apple-ontwikkelaarsaccount kost jaarlijks geld, Google eenmalig. Die bedragen zijn klein vergeleken met het onderhoud, maar ze komen wel elk jaar terug.
| Als dit geldt | Dan |
|---|---|
| Gebruikers vinden je via QR-code, link, mail of sociale media | PWA |
| Je wilt snel live en zonder goedkeuringsproces | PWA |
| Je test nog of het idee werkt | PWA, altijd |
| Het is een hulpmiddel voor je eigen medewerkers | PWA |
| Mensen moeten je app kunnen vinden door te zoeken in de App Store | Native |
| Je hebt Bluetooth, gezondheidsgegevens of achtergrondprocessen nodig | Native |
| Je verkoopt digitale abonnementen in de app zelf | Native, en houd rekening met de afdracht aan de store |
| De app is je product en je haalt er investeerders bij | Native, om geloofwaardigheidsredenen |
Die laatste is geen technisch argument maar wel een echt argument. Als je app je bedrijf is, verwachten investeerders en klanten hem in de store te zien staan. Dat is geen functionaliteit, dat is vertrouwen, en daar mag je voor betalen.
Begin met een PWA, tenzij een van de native-redenen hierboven echt op je van toepassing is. Bij ons kost dat vanaf 5.950 euro tegenover vanaf 14.500 euro voor een native app.
Dat is geen zuinigheid, het is volgorde. Je weet vooraf nooit precies welke functies je gebruikers gaan gebruiken. Met een PWA kom je er binnen een paar weken achter, tegen een derde van de kosten, en kun je bijsturen zonder dat elke wijziging langs Apple moet. Blijkt daarna dat je echt in de store moet staan, dan bouw je die native versie met de kennis van wat werkt in plaats van met aannames.
De omgekeerde volgorde, meteen native bouwen en daarna ontdekken dat de helft van de functies niet gebruikt wordt, is de duurste fout die we in dit vak tegenkomen.
Een PWA open je in de browser en zet je op je beginscherm. Daarna gedraagt hij zich als een gewone app: eigen icoon, schermvullend, pushberichten mogelijk. Het verschil is dat hij niet in de App Store of Google Play staat en dus geen goedkeuring nodig heeft.
Ja, op zowel Android als iOS. Op iOS werkt dat pas nadat de gebruiker de app op het beginscherm heeft gezet, dus dat moet je in de app duidelijk uitleggen.
Voor zakelijke toepassingen zoals bestellen, reserveren of een klantportaal is het verschil in de praktijk niet merkbaar. Bij zware grafische toepassingen zoals spellen of doorlopende camerabewerking wint native duidelijk.
Bij ons vanaf 14.500 euro voor een platform, en vanaf 29.500 euro voor iOS en Android tegelijk met een eigen backend. Daar komen jaarlijkse kosten voor de ontwikkelaarsaccounts bij en structureel onderhoud voor beide platformen.
Ja, en dat is vaak de verstandigste route. Je begint met een PWA, ontdekt binnen een paar maanden welke functies echt gebruikt worden, en bouwt de native versie daarna op basis van feiten in plaats van aannames.
Meer lezen: alle artikelen in de kennisbank, of bekijk wat een website of app bij ons kost.